spojrzenie w lustro

Po ostatnim potopie, mój stół do pracy  na balkonie nabawił się jakiś przykrych dolegliwości dermatologicznych- laminat unoszą tajemnicze bąble. Bardzo możliwe, że oto z przyczyn obiektywnych rozpocznie się nowy okres w mojej tffurczości. Bulwizm&deformacja. Hmmm... zobaczymy.

A póki co, można zerknąć w lustro wody, wytężyć wzrok i znaleźć 10 szczegółów, którymi różnią się te dwa obrazki:

 a komu się to uda, może sobie powiesić order- w dowolnym miejscu i  czasie.

Krasnal Podziomka jest ciut-ciut trudniejszy:

Dobrze się Wam zapowiada tydzień? Bo mnie na bogato. 

Mam nadzieję, że jako gapowate dziewczę z lasu nadążę.

Syreny płci obojga

Mokro jakoś,  pada  i pada,  coś czuję, że jeszcze jeden taki dzień, albo dwa a przyjdzie pokryć się w strategicznych rejonach  rybią łuską...

Ten kawał morskiej baby nawiedził mnie przy okazji ilustrowania Bajki o Helskich dzwonach. Ale w końcu do książki  nie weszła. Nie wpłynęła na ...no... ekhem...w każdym razie nie ma jej w książce. Postanowiłam zwodować ją na  akwenach internetowych. Co się ma kisić dzieweczka w szufladzie.

 Natomiast ten nerwowy, morski inteligencik narodził się z piany. Woda z pędzli, zeschłe gwasze, paleta- te rzeczy. Czekał. Czekał, drzemał w opasłym notesie i  kusił swym nienachalnym wdziękiem. Aż wreszcie Zosia Stanecka napisała dla Świerszczyka horrorek pt. ZEMSTA WODNIKÓW. O tym jak Utopce, Wodniki i inne wodne stwory wzięły sprawy w swoje błoniaste ręce, i uratowały rzekę przed ściekami z fabryki Prezesa Karpia.

Mogłam wreszcie dać zatrudnienie panu Syrence. Właściwie Ryboglonowi.

Razem z kolegą Szlamiakiem i Ślizieniem stworzyli nieustraszoną jednostkę wodną pod kryptonimem AKW -Antyfabryczne Komando Wodników

-Naszą bronią będą śluz, szlam i glony

  -ciągnął Ślizień. -Zaatakujemy  znienacka, pod osłoną nocy. Tej nocy!

Moralnie oślizgły  Prezes Karp w czasie transformacji.

Już za dzień, za dwa, za chwilę- Syrenka w 3D

Nie dajcie się aurom bezlitosnym!

Macham płetwą

pa,pa

-Ela

Na wabia

Na wabia fotka z przygotowań do nowej szmatki   

ale

tak 

naprawdę

 chodzi o to, że:

Zaprawdę, zaprawdę powiadam Wam- kto może niechaj obiera kurs na krakowską Mangghę. Wystawa powisi do 18 maja.

Można zobaczyć superowe, zabawne fotografie z czekającej  na publikację w Korei książki Anity Andrzejewskiej i Tomka Pilichowskiego Ragno, uśmiechnięte, kolorowe ilustracje Jana Bajtlika ( m.innymi do mojego ulubionego AUTA), delikatne, pełne niuansów i nieoczywistych rebusów oryginały Iwony Chmielewskiej, koronkowe rysunki Joanny Concejo, jarzące kolorem, mocne grafiki Agaty Dudek,  melancholijny, księżycowy zestaw gwaszy Piotra Fąfrowicza,  wesołego Pinokia malowanego przez Anię Kaszubę Dębską i  pastelowego, refleksyjnego "zagubionego w labiryncie świata"  Ani Sędziwy, urocze oryginalne szmatki Ewy Kozyry Pawlak , Pawła Pawlaka hipnotyzujące oryginały rozkładówek z Czarostatków i żylno tętnicze Dwa serca anioła, piękne prace Krysi Lipki Sztarbałło z Metryki nocnika i Map, no i moje :o) pasiaste warioty z Zaczarowanej Studzienki.

Przybywajcie! Ale żeby nie było- tort został komisyjnie zjedzony.

Ciężki element czyli trąba.

Gad z lekka łowicki.

Muskulaturę ma z gąbki.

 Skórkę tradycyjnie polarową.

 Przy tych bardziej przestrzennych realizacjach, jak np. przy smoku koloru koralowego przyszywam polarowy, biały podkład do sztywnej tektury. Dzięki temu ciężkie elementy* nie naciągają materiału.

 O- tu pojawia się *ciężki element czyli trąba. Użyłam do jej obszycia pasiastej bawełnianej dziecięcej bluzki z dodatkiem lycry. Koszulinę wykorzystałam już nie raz np. w ilustracji z domkiem

albo przy przygotowaniu przetworów na zimę.
I jeszcze mi trochę zostało.

Chciałam naciągnąć materiał na duże drewniane korale, ale były zbyt regularne. Dlatego ugotowałam trzy kośluny z modeliny.

 Jak widać imć Trąbal trochę ciała ma. 

On sam  mówi o sobie że jest MUSKULARNY.

Baaarrrdzo się sobie podoba.

I takiej właśnie pogodnej postawy  Państwu i sobie życzę!

-ElaW

*

A! I zapraszam na wystawę ilustracji- szczegóły 
poniżej.

wystawiamy się!

Uuuuuuuwaga, uuuuwaaaga! Będzie się można zawerniksować z lekka, w miłym towarzystwie.  12 maja o 19tej w Centrum Manggha  odbędzie się bowiem wernisaż wystawy ilustracji
klik klik:
Anity Andrzejewskiej 
Andrzeja Pilichowskiego Ragno
Jana Bajtlika
Iwony Chmielewskiej
Joanny Concejo
Agaty Dudek
Piotra Fąfrowicza
Anny Kaszuby Dębskiej
Ewy Kozyry Pawlak
Pawła Pawlaka
Anny Sędziwy
Krysi Lipki Sztarbałło
no i moje- oryginały z Zaczarowanej Studzienki. Baśni Polskich.

 Wystawa w ramach
>>> Festiwalu literatury dla dzieci<<<
 potrwa do 18 maja, potem będzie można zobaczyć ją na Targach Książki w Warszawie, a jeszcze później we Wrocławiu.

Patrzę, a tu kroczy bryła, rozkudłana i otyła!

Oto przed Państwem komórka jajowa, z którego powstała  Smoczyczka  NIVEA.

 "Patrzę, a tu kroczy bryła, rozkudłana i otyła" jak pisze Wieszczka Strzałkowska.

 Hmmm, niewielkie nawet problemy dermatologiczne...

... pozostawione samym sobie zwłaszcza w wieku pokwitania...

,,,mogą nabrać rozmiarów, które wpływają nie tylko na wygląd...

 ....ale również na samopoczucie i samoocenę nastolatki.
Nie lekceważmy ich więc!

Próbowałam uchwycić moment w którym zakompleksione brzydkie kaczątko przeobraża się w istnego łabędzia, kiedy z pąka zamienia się w kwiat, ale nie mam stu procentowej pewności, czy mi się to udało.

O tu . Borę i uchwycam.

Smok koloru koralowego

Ab ovo. Smocze jaja nabyłam  na starzyźnie. Cholibka! Sprzedawca  łudząco był podobny do tego jegomościa, który handlował z Hagridem.

Tak hartowała się stal.

Kupiłam w ciemno. Nie miałam pojęcia co się z nich wykluje, ale były tak kulfoniaste i rozczulająco hendmejdowe, że nie mogłam  się oprzeć. Kiedy ułożyłam je do zdjęcia na bieli, zobaczyłam zwiniętego w kłębek smoka.

Był ślepy, bezbronny, skórka na nim  źle dopasowana, ale powoli, powoli...

 ...nabierał ciała, a za sprawą jednego z weneckich koralików przejrzał chłopak na oczy.

 Jeszcze tylko mały zabieg ortodontyczny...

 ...tyczący górnej szczęki i smok koloru koralowego jest gotów.

 Dzień dobry Państwu!